De afgelopen jaren is Koninginnedag voor mij steeds in het water gevallen. Dan het weer, dan het gezelschap en zeker ook qua fotografie. En altijd sta ik weer voor een keuze: Ga ik chillen of ga ik fotograferen? Dit jaar heb ik geprobeerd om te komen tot een combinatie van beide. Met drie vriendinnen vormde ik een ‘kwartet op pad’. Vol enthousiasme gingen wij ons journalistieke avontuur tegemoet, bewapend met camera en visitekaartjes van Amsterdams Venster. Die visitekaartjes zijn nog een bron van een hoop plezier geweest tijdens onze wandeling in Amsterdam.

Waterlooplein - Rembrandtplein
Te voet begeven wij ons richting Rembrandtplein. Er doemt een massa mensen op in de straten van de binnenstad, die normaal gevuld zijn met verkeer. Steeds meer mensen zien we al etend, drinkend en dansend richting Rembrandtplein gaan. Dat velen zo vrolijk zijn, werkt aanstekelijk op ons. De feestgangers zijn uitbundig uitgedost. Overal oranjehoeden en kroontjes. Het eerste wat ons opvalt zijn de bedrukte T-shirts met de meest malle teksten. De dragers staan met alle plezier stil om gefotografeerd te worden. En zo zie ik het graag. Als stadsmeisje geboren en getogen kan ik met alle eerlijkheid zeggen: Ik hou van Amsterdam!

Rembrandtplein - Koningsplein
De wandeling neemt ons verder naar Koningsplein, via de Reguliersdwarsstraat. de organisatie van een van de beste dance feesten tegenwoordig heeft besloten de kleine straat volledig uit zijn dak te laten gaan. Voetje voor voetje horen we de geluiden van Lucien Foort en Fedde le Grand. Iedereen gaan los. Mijn vriendin gebaard me, ondanks de drukte, opzij te gaan. Plotseling zie ik een grote Mercedes klem staan tussen alle mensen. Iedereen gebaard en schreeuwt, want de taxi kan niet op of om. Verstandig genoeg besluiten we voor de auto vandaan te gaan en ons zijwaarts te begeven. Net op tijd. De man geeft gas en rijdt over de voet van een jongen die blijkbaar net iets te dichtbij stond. Driftig als hij is klimt hij op de auto om de taxichauffeur te laten weten dat hij niet content is. Al grinnikend drijven we mee met de mensen en zien vervolgens zijn achterruit. Totaal in diggelen. Overijverige feestgangers vonden het een leuk plan om de taxi als podium te gebruiken voor hun beschonken kunsten. Na heel veel duwen en wachten komen we eindelijk uit de stroom mensen en kunnen voor het eerst sinds een half uur normaal ademhalen. Het blijft leuk Koninginnedag.

Koningsplein – Leidseplein
Op Koningsplein aangekomen zien we de grootste kluwen lijven die je je maar kan voorstellen. Omdat we net uit zo’n straat gekomen zijn, besluiten we op de brug over de Singel te blijven staan. Langs het water zitten mensen te genieten van het mooie weer en zeer zeker het mooie uitzicht. Op de achtergrond rijzen de karakteristieke panden op die de binnenstad van Amsterdam zo kenbaar maken. Ik het water varen de bootjes voorbij. Tegelijkertijd kijken we elkaar aan en pakken de camera en visitekaartjes. Al onder ons doorvarend roepen we naar de Koninginnedagschippers of zij gefotografeerd willen worden. Tot mijn verbazing reageert het overgrote deel heel enthousiast. Ze poseren en staan er klaar voor. Nog voor de boten onder de brug verdwijnen gooien we de visitekaartjes in naar de grijpende mensen. Het lijkt net alsof we briefjes van honderd euro naar beneden gooien. Het laat onze spirit groeien en met volle moed trotseren we deel twee van onze queste.

De Leidsestraat is volgestampt met lege blikjes bier, dronken mensen maar er hangt een geweldige sfeer. Iedereen blijft vrolijk ondanks de enorme drukte. Toch loopt het vast vlak voor we het plein bereiken. Buik aan rug staan honderden mensen (misschien wel duizenden) te wachten tot er beweging komt in de grote groep mensen. Het lijkt bijna een levend organisme bestaands uit kleine wezentjes die mensen zijn. Uiteindelijk hebben we twintig minuten gedaan over een stukje wat normaal in drie minuten te lopen is. De hoofdstad barst uit zijn voegen.

Na de ergste massa ontsnapt te zijn kunnen we zowaar vier stoelen bemachtigen op het terras dat de helft van het plein beslaat. We vinden het geweldig om mensen te kijken, maar vooral op een dag zoals Koninginnedag. Met een goede borrel blijven we, al fotograferend, zeker nog een uur zo zitten. De zon schijnt fel en de frisse wind maakt het geheel compleet. Al is de dag nog niet over, ik weet al dat ik met een gevoel van tevredenheid naar huis zal gaan.

De klok laat zien dat het half zes is. Van het kwartet heeft niemand nog gegeten, maar niemand voelt het om de drukte weer in te gaan. Ellen spot aan de overkant Gauchos. Iedereen is snel gemaakt en het kleine stukje lopen over het nog steeds drukke Leidseplein duurt toch langer dan verwacht. Met een vriendelijke lach worden we verwelkomd in het restaurant en al snel zijn wij lekker aan het eten. De tijd schiet aan ons voorbij en voordat wij erg in hebben is het al half acht. De gezellige jongen van de bediening vraagt ons of wij nog iets te drinken willen en unaniem besluiten we dat aanbod niet af te slaan. Met vrouwenpraat en het overdenken van de dag sluiten wij daar onze Koninginnedag af. Al met al een zeer geslaagde en productieve dag.

Dit jaar heeft laten zien dat 'buisness and pleasure' prima gecombineerd kunnen worden. Ik kan niet wachten op volgend jaar. Nieuwe ronde, nieuwe kansen. Vol optimisme ga ik het aankomende jaar tegemoet. Amsterdams Venster zal overspoelen van mijn kijk op deze oranje getinte dag, en zeker ook die van de overige leden van het kwartet. Alhoewel de titel mijn naam weergeeft is dit een samenwerkingsverband van vier vriendinnen op verkenning in eigen stad.


Veel kijk- en leesplezier toegewenst.


Cindy Huisden